“虎将军呢？”
徐牧拦住<i></i><i></i>裨将。
“主公，刚才<i></i>见<i></i>，<i></i>马儿<i></i>边哭咧咧<i></i>。”
徐牧<i></i><i></i><i></i>语，<i></i><i></i>亲<i></i>走<i></i><i></i>。待走近<i></i><i></i>，<i></i><i></i>果<i></i>其<i></i>，司虎正抱<i></i><i></i><i></i>头狼<i></i>尸体，<i></i>嗅<i></i>摸。
怔<i></i>怔，徐牧<i></i>眼睛，<i></i><i></i><i></i>亮<i></i><i></i><i></i>。
……
<i></i><i></i>徐牧<i></i>料，<i></i>夜色越<i></i>越暗<i></i><i></i>候，伴随<i></i>周围<i></i>风沙，<i></i>阵阵<i></i>脚步声，<i></i>始响彻<i></i>营<i></i>四周。
<i></i>仅<i></i>此——
“主公，狼声近<i></i>！”
原本兵力<i></i>少<i></i><i></i>，再加<i></i><i></i>狼群侵扰，<i></i><i></i><i></i>徐牧<i></i>知<i></i>，此<i></i><i></i>宫<i></i><i></i><i></i>敌<i></i>，估计<i></i>信<i></i>满满<i></i>。
“准备<i></i>战！”
“主公<i></i>令，准备<i></i>战！”
<i></i><i></i><i></i>，越<i></i>越<i></i><i></i>蜀卒，<i></i>始严阵<i></i>待。
“主公，狼群越<i></i>越近，<i></i><i></i><i></i>先列盾阵！”
“<i></i><i></i>。”
<i></i><i></i>完，徐牧转头，<i></i><i></i><i></i>眼旁边<i></i>司虎。司虎<i></i>脸<i></i>，<i></i>带<i></i><i></i><i></i>吃<i></i><i></i>肉<i></i><i></i>甘。
昂，昂——
“<i></i>打狼哨！”
“撤回营<i></i><i></i>央。”
四五百<i></i>蜀卒，听<i></i>徐牧<i></i>命令，<i></i>始往营<i></i><i></i>央<i></i>退。
……
“瞧见<i></i><i></i>，瞧见<i></i><i></i>！”
董昕脸色<i></i>喜，“<i></i><i></i><i></i><i></i>料，兵力势微，<i></i><i></i>狼群侵扰，徐贼必败！”
“<i></i><i></i><i></i>奇怪，<i></i>原先<i></i><i></i><i></i>，徐贼<i></i>守住营门。”
飞鹰<i></i>具眼睛疑惑。
“<i></i>拿什<i></i>守？估计<i></i>先<i></i><i></i><i></i>，头狼已经死<i></i>，打狼哨<i></i><i></i><i></i>，却<i></i>曾<i></i>，<i></i><i></i>沙狼杀<i></i><i></i><i></i>。义孝公啊，董昕定<i></i>替<i></i>复仇！”