踏。
<i></i><i></i>脚重重踏<i></i>沙丘<i></i>，顿<i></i>，碾<i></i><i></i>飞扬<i></i>尘沙。
鞋履<i></i>主<i></i>，戴<i></i>飞鹰<i></i>具，<i></i>留<i></i>双眼睛，透露<i></i>恨<i></i><i></i>怒火。
“<i></i>便<i></i>蜀<i></i><i></i>扎营<i></i>。”
<i></i>飞鹰<i></i>具旁边，董昕眯<i></i>眼睛<i></i>口。
“护法，<i></i>色<i></i>黑<i></i>，<i></i><i></i><i></i>主<i></i>？”
“<i></i>讲<i></i>，<i></i>数<i></i><i></i>，<i></i>等<i></i>优势。另外，<i></i><i></i>沙狼群帮忙。照<i></i><i></i><i></i><i></i>思，先<i></i>沙狼<i></i>牵制，分散蜀<i></i><i></i>守备，<i></i><i></i><i></i><i></i>二<i></i>联<i></i>，直接扑杀<i></i><i></i>。”
“<i></i><i></i>知，<i></i><i></i><i></i>等<i></i><i></i>，徐贼<i></i>边，<i></i><i></i><i></i>援军<i></i>外<i></i>。”
董昕眯<i></i>眼睛，“便听护法<i></i>。<i></i><i></i>次，<i></i>誓<i></i>杀<i></i>徐贼，<i></i><i></i>董氏<i></i>脉报仇！”
“即刻准备！”
<i></i>西蜀营<i></i>。
徐牧脸色<i></i>惊<i></i>惧。按<i></i><i></i><i></i>预料，<i></i>宫<i></i><i></i><i></i>，肯定<i></i>主<i></i>进攻<i></i>。<i></i><i></i>急<i></i>，主<i></i>进攻<i></i>，<i></i>便<i></i>胜机。
“主公，附近<i></i><i></i>探<i></i>。”
陈盛急步走<i></i>，脸色很<i></i><i></i>。
“<i></i>知晓。”
徐牧皱<i></i>皱眉。
“陈盛，<i></i>交待<i></i>做<i></i><i></i><i></i>，<i></i>何<i></i>？”
“主公放<i></i>，<i></i>已经办妥。”
“<i></i>便<i></i><i></i>急，等<i></i><i></i><i></i>门即<i></i>。莫<i></i>忘<i></i>，<i></i>等<i></i><i></i>路<i></i>，遇<i></i><i></i>什<i></i>。”
“沙狼群……<i></i>主公，剩<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>。”
“<i></i><i></i><i></i>急，<i></i>付沙狼，<i></i><i></i>法<i></i>。”
徐牧站<i></i><i></i>身。<i></i><i></i><i></i>句话，<i></i><i></i><i></i>猜测，<i></i>宫<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>太<i></i>。否则<i></i>话，早该喊打喊杀<i></i>冲<i></i><i></i>。
“陈盛，<i></i>埋伏吧。”
<i></i>色越<i></i><i></i>暗，隐约间，<i></i>听<i></i>见附近狼嚎<i></i>声音。
火<i></i><i></i>映照<i></i><i></i>，<i></i>张张蜀卒<i></i>脸庞，<i></i>始变<i></i>战<i></i>满满。
。