<i></i><i></i><i></i><i></i>，沈馥<i></i>听，逐渐理清<i></i><i></i>况。
<i></i>应<i></i><i></i>次北伐，严<i></i>海<i></i>海外买<i></i><i></i><i></i>批军火，军火目<i></i><i></i><i></i>海<i></i>，约<i></i><i></i>月廿四将运<i></i>蓬莱港，再<i></i>港口运<i></i>火车，通<i></i>铁路送<i></i>严<i></i>海<i></i><i></i>。<i></i><i></i>军火商，方<i></i>消息灵通，转头便将<i></i><i></i>消息卖给陆既明，<i></i><i></i><i></i>向背<i></i><i></i>郑肇示<i></i>，<i></i>显诚<i></i>，方媛<i></i>亲<i></i><i></i><i></i>。
陆既明<i></i>：“<i></i><i></i>令尊<i></i><i></i>宝押<i></i>郑肇身<i></i>。”
“<i></i><i></i><i></i>，”方媛<i></i><i></i>方方<i></i><i></i><i></i>，“<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>严<i></i>海做<i></i><i></i>呢，<i></i><i></i><i></i>爹<i></i><i></i><i></i>教<i></i>，鸡蛋<i></i><i></i>放<i></i><i></i><i></i><i></i>篮<i></i><i></i>。”
<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>两<i></i>三刀，<i></i><i></i>方媛坦荡敞亮，<i></i><i></i><i></i>儿议婚<i></i><i></i>候，沈馥<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>。
<i></i>接<i></i><i></i><i></i>：“<i></i><i></i><i></i>方<i></i><i></i><i></i><i></i>方<i></i><i></i>力，农民耕<i></i><i></i>晓<i></i><i></i>休耕。严<i></i>海太<i></i><i></i>，<i></i><i></i>洋票，导致物价飞涨。<i></i><i></i>强买<i></i>许<i></i>土<i></i>，<i></i>便<i></i>矿<i></i><i></i><i></i>炼铁，农民<i></i><i></i><i></i>耕，长此<i></i>往，败局<i></i>定。”
<i></i>即使<i></i><i></i><i></i>，方<i></i><i></i><i></i>敢明<i></i><i></i>严<i></i>海打<i></i>台，<i></i><i></i>暗<i></i><i></i>，处处投资，抵消风险。
沈馥<i></i>由<i></i><i></i>旁戏谑<i></i>句：“令尊真<i></i>深谋远虑，半点儿亏<i></i><i></i>吃。”
方媛合掌<i></i>拍，<i></i><i></i><i></i>笑<i></i>：“<i></i>爹早<i></i><i></i>干<i></i>，身体<i></i><i></i>，<i></i>今<i></i>常<i></i><i></i>搓两局麻将，遛<i></i>遛番狗，<i></i><i></i><i></i><i></i>张罗，<i></i><i></i><i></i>何必<i></i>此打扮。”
<i></i><i></i><i></i><i></i>：“<i></i>既<i></i><i></i>，便全凭<i></i>少吩咐<i></i>，严<i></i>海买<i></i><i></i>批军火<i></i><i></i>简单，光<i></i><i></i>炮便<i></i>二十<i></i>门。若<i></i>咱<i></i><i></i>拿<i></i><i></i><i></i><i></i>，估计严老头觉<i></i>睡<i></i><i></i>啦。”
沈馥差点忍<i></i>住笑<i></i>，<i></i><i></i>底，方媛<i></i><i></i><i></i><i></i>递<i></i>消息<i></i>，既<i></i><i></i>钱，单枪匹马<i></i><i></i><i></i><i></i>什<i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i>马<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>陆既明归<i></i>“咱<i></i>”，诚<i></i>满满。<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>扮男装，接<i></i><i></i><i></i><i></i>军火<i></i><i></i>，<i></i>真<i></i><i></i>两<i></i>刷<i></i><i></i>。
陆既明站<i></i>身<i></i>，<i></i>厅<i></i>左右踱步，沉吟片刻，<i></i><i></i>：“<i></i><i></i>口太<i></i><i></i>，咱<i></i>吞<i></i><i></i>。再<i></i><i></i>，蓬莱港四通八达，龙蛇混杂，<i></i><i></i>路运回<i></i><i></i><i></i>容易，路<i></i>恐<i></i>变故。”
方媛正<i></i>回话<i></i>，眼睛却<i></i>向沈馥。
沈馥连忙识趣站<i></i><i></i>，笑<i></i>：“<i></i><i></i>弄点儿茶<i></i>茶点<i></i>。”
“<i></i><i></i>泡茶，”方媛客客气气<i></i>笑<i></i>，“<i></i>点儿甜甜<i></i>热牛奶<i></i><i></i>，劳烦<i></i>。”
<i></i><i></i><i></i>谨慎，并<i></i>十分信任沈馥，陆既明正<i></i><i></i>什<i></i>，沈馥<i></i>免口舌<i></i>劳，<i></i>溜烟儿<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i>顾陆既明<i></i><i></i><i></i>叫<i></i>。
沈馥<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>乱糟糟<i></i>，<i></i>脑门官司。<i></i>跑<i></i>厨房<i></i>，<i></i><i></i>三两口吃<i></i>点东西，备<i></i><i></i>吃<i></i>喝<i></i>才慢慢悠悠<i></i>回<i></i>。<i></i>门<i></i>，<i></i>抬<i></i><i></i>，正准备重重<i></i>敲敲门，<i></i>示<i></i><i></i><i></i><i></i>，却听<i></i><i></i><i></i>陆既明抬高<i></i>声音<i></i>话。
“......绝<i></i><i></i><i></i>，”陆既明<i></i><i></i>，“<i></i>已经让<i></i><i></i>次身陷险境<i></i>，<i></i>回<i></i>什<i></i><i></i><i></i><i></i>。”
方媛却<i></i>曾<i></i>气，仍旧<i></i>急<i></i>缓<i></i>：“<i></i><i></i><i></i>万全<i></i>准备，并<i></i>危险，<i></i><i></i>定<i></i><i></i>愿<i></i>，<i></i><i></i>......”
陆既明斩钉截铁<i></i><i></i>：“<i></i>必<i></i><i></i>，<i></i>别<i></i>法<i></i>吧。”
<i></i><i></i><i></i>阵沉默，<i></i><i></i>，沈馥退<i></i><i></i>几步，等<i></i><i></i><i></i><i></i>儿，故<i></i>放重<i></i>脚步声，走<i></i><i></i>敲<i></i>敲门，听见陆既明应<i></i><i></i>声“进<i></i>”才推门进<i></i>。陆既明正立<i></i>窗边，方媛却坐<i></i>，<i></i><i></i><i></i>站<i></i><i></i>，帮<i></i>沈馥<i></i>东西放<i></i>桌<i></i>。
方媛喝<i></i><i></i>口牛奶，目光扫<i></i>两<i></i>身<i></i>，<i></i>笑<i></i>笑<i></i><i></i>话。
“<i></i>几<i></i><i></i>先住<i></i><i></i>儿吧，<i></i>什<i></i><i></i><i></i>别<i></i>门让<i></i>瞧见，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>名<i></i>见经传<i></i>深闺<i></i>姐。”陆既明沉<i></i>脸<i></i><i></i>。
方媛乖巧<i></i>答应<i></i>。
入夜，方媛住进<i></i>客房，沈馥趁<i></i>陆既明洗漱，<i></i>客房敲<i></i>敲方媛<i></i>门。
方媛已经换<i></i><i></i>睡袍，见<i></i>沈馥<i></i><i></i>，却<i></i>点<i></i><i></i><i></i><i></i>外。<i></i>门让<i></i>进<i></i>，笑<i></i><i></i><i></i>：“<i></i>早知<i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>候，<i></i><i></i>门外听<i></i><i></i><i></i>儿吧。”
沈馥皱眉<i></i>：“<i></i>怎<i></i>知<i></i><i></i>？”
“猜<i></i>，”方媛<i></i><i></i>，“牛奶稍微凉<i></i><i></i><i></i>呢。”
<i></i>聪明<i></i><i></i>话<i></i><i></i><i></i>需<i></i>绕弯<i></i>，沈馥什<i></i><i></i><i></i><i></i>，方媛便<i></i>告诉<i></i><i></i>。
比<i></i>将<i></i><i></i>批军火占<i></i><i></i><i></i>，陆既明更倾向<i></i>炸掉。<i></i><i></i><i></i>法<i></i><i></i><i></i><i></i>码头备<i></i>艘装<i></i>火药<i></i>船，引火<i></i>弃船，将装载军火<i></i>货船炸掉。<i></i>怎<i></i><i></i>才<i></i>将<i></i>艘船突破敌方<i></i>防线，<i></i>引<i></i>怀疑<i></i>靠近货船，<i></i>儿才<i></i><i></i>难<i></i>。
方媛<i></i><i></i>：“<i></i><i></i><i></i>少<i></i>，<i></i><i></i>边愿<i></i><i></i><i></i>批军火装装<i></i><i></i>，装<i></i><i></i>咱<i></i>运载军火<i></i>货船，<i></i><i></i>层全部铺<i></i>火药，让<i></i><i></i>劫走，待靠近<i></i>再纵火弃船。”
沈馥认认真真<i></i>听<i></i>，听<i></i><i></i>儿，<i></i>问<i></i>：“军火<i></i><i></i><i></i><i></i>紧<i></i>，<i></i><i></i><i></i>容易被<i></i><i></i>劫走吗......”
“问题<i></i><i></i><i></i>儿<i></i>。”方媛爽快<i></i><i></i><i></i>，“<i></i><i></i>脚才走，<i></i>少<i></i>脚<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i>信任<i></i><i></i>，凡<i></i><i></i><i></i>必避<i></i><i></i><i></i><i></i>，怎<i></i><i></i><i></i>反倒<i></i>避<i></i><i></i>让<i></i>知<i></i>呢。”
<i></i>盯<i></i>沈馥<i></i><i></i>：“<i></i>果<i></i><i></i><i></i>质，<i></i>少<i></i>性命<i></i>肯丢<i></i>，更何况<i></i><i></i>船<i></i>军火呢。”
沈馥愣<i></i>愣，<i></i><i></i>：“<i></i><i></i>愿<i></i><i></i><i></i><i></i>？”
“<i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i>肯让<i></i>身陷险境，<i></i><i></i>宁愿<i></i><i></i><i></i>做饵取信敌方，<i></i>身犯险，<i></i>犯<i></i><i></i>拿<i></i><i></i>冒险。”
沈馥<i></i><i></i><i></i>沉，<i></i>抬头<i></i>向方媛，<i></i><i></i>方媛<i></i>直<i></i><i></i>盯<i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i>候，<i></i>终<i></i>忍<i></i>住<i></i>，半<i></i>嘲讽半<i></i>戏谑<i></i><i></i><i></i>：“<i></i>真<i></i>聪明<i></i><i></i>点讨<i></i>厌<i></i>。”
<i></i><i></i><i></i>嘛。
<i></i>今<i></i><i></i><i></i>状，陆既明<i></i>舍<i></i>让沈馥<i></i><i></i>身犯险，难<i></i>沈馥<i></i>舍<i></i>让陆既明<i></i><i></i>身犯险？
方媛笑<i></i>：“<i></i>奖。”
<i></i>者<i></i>话<i></i>：谈谈恋爱，走走剧<i></i>。