定州<i></i>鲤州，战<i></i>胶<i></i><i></i>比，东方敬<i></i>常胜两<i></i>，斗<i></i><i></i><i></i><i></i>往，乍<i></i><i></i><i></i>，谁<i></i><i></i><i></i>占<i></i><i></i>风。
“共<i></i>义士两千余<i></i>。”
两千余<i></i>。徐牧<i></i><i></i>沉默，<i></i><i></i>数，<i></i>比双方<i></i>战场士卒<i></i><i></i>，<i></i>异<i></i>杯水车薪。
似乎明白<i></i>徐牧<i></i>担忧，陈方继续<i></i>口。
“<i></i>，<i></i>两千余<i></i>，<i></i>仅仅<i></i>打仗，<i></i><i></i>各<i></i>各业<i></i><i></i>。<i></i><i></i><i></i>愿<i></i>帮助蜀王，打<i></i>鲤州！”
便<i></i><i></i>初<i></i>聚义，<i></i>份机缘虽<i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>西蜀<i></i>言，算<i></i><i></i><i></i>件<i></i><i></i>赠礼。
陈方<i></i>变<i></i>神神秘秘，“蜀王，<i></i>两千<i></i><i></i>，实则<i></i><i></i><i></i><i></i>城门<i></i>尉。”
“城门<i></i>尉？”
徐牧惊<i></i>惊。
“确<i></i>……<i></i><i></i>惜，并非<i></i>驻守<i></i>宛关<i></i>。”
徐牧陷入沉思。<i></i><i></i>头<i></i>，陈方已经给<i></i><i></i>足够<i></i><i></i>报。虽<i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i>候亦<i></i><i></i>奇<i></i>。
诸<i></i><i></i><i></i><i></i>报，若<i></i><i></i><i></i>问题，<i></i>需<i></i>修书给东方敬，<i></i><i></i>参考，再定<i></i>计策。<i></i><i></i>，<i></i><i></i>切<i></i><i></i>提，<i></i><i></i>保证，<i></i><i></i><i></i>陈方，并非<i></i>常胜<i></i>棋<i></i>。
若<i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i>慎<i></i>话，<i></i>怕<i></i>将整<i></i>定州，引入<i></i>局。
见<i></i>徐牧<i></i>神色，老<i></i><i></i>精<i></i>陈方，慢慢明白<i></i>什<i></i>，脸色<i></i><i></i>涨红。
“蜀王放<i></i>，吾陈方，此<i></i><i></i>拥护<i></i>侯爷。<i></i>侯爷<i></i><i></i>，<i></i><i></i>便轮<i></i>蜀王<i></i>。<i></i>若<i></i>信，斩奸相<i></i><i></i>候，<i></i>亦<i></i>帮忙！”