<i></i><i></i><i></i>底，<i></i>直<i></i><i></i>老友再见<i></i><i></i>。<i></i><i></i><i></i>初立<i></i>休战协议<i></i><i></i>候，常老四已经<i></i><i></i>，除非吊丧<i></i><i></i>，否则绝<i></i>相见。
西蜀<i></i>谋士居<i></i>，<i></i>北渝<i></i>战将——
正<i></i><i></i>，徐牧突<i></i><i></i><i></i>什<i></i>，急忙<i></i>转身<i></i>殷鹄，<i></i>喊<i></i>回<i></i>。
“主公，怎<i></i>？”
“<i></i>记<i></i>征北李将？”
“<i></i><i></i>记<i></i>，乃<i></i><i></i><i></i>英雄。”
“<i></i>次若<i></i><i></i>功<i></i><i></i>草原，<i></i><i></i><i></i>办法，寻<i></i>李将，替<i></i>送<i></i>封信。”
并非<i></i>盲目<i></i>信<i></i>，徐牧相信，若<i></i><i></i>位李半壁回<i></i><i></i>原，首选<i></i>势力，肯定<i></i>西蜀。<i></i>仅<i></i>西蜀<i></i><i></i><i></i>爹，另外，<i></i><i></i><i></i><i></i>蜀王<i></i>间，<i></i>算<i></i><i></i>份渊源。<i></i>且，<i></i>位李将<i></i><i></i>侯爷<i></i><i></i>，<i></i>向<i></i><i></i>喜世<i></i><i></i>。
<i></i><i></i><i></i>……
徐牧脸色微微激<i></i>。真<i></i><i></i><i></i><i></i>员<i></i><i></i><i></i><i></i>将，<i></i>怕西蜀<i></i>颓势，<i></i><i></i>慢慢扭转。
“六侠，<i></i><i></i><i></i>务必<i></i>留<i></i>。”
“主公放<i></i>吧，<i></i>记<i></i>呢。”
呼。
徐牧仰头，<i></i>口浊气呼<i></i><i></i><i></i>。
……
塞北，北狄茫茫草原。
数<i></i>清<i></i>北狄部落，正<i></i>迁徙流亡。<i></i>草原<i></i>深处，沙戎<i></i>逐渐势<i></i>，直至终<i></i>杀<i></i><i></i><i></i>。<i></i>口流失，牛羊被掳，繁衍<i></i>息<i></i><i></i>园，<i></i><i></i><i></i>被<i></i>抢走。