“破关<i></i>，<i></i><i></i>守住<i></i>。”
握<i></i><i></i>报，东方敬既高兴<i></i>担忧。高兴<i></i><i></i>，北渝<i></i>军师<i></i><i></i><i></i>场千<i></i>奇袭，并<i></i><i></i><i></i><i></i>。
担忧<i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i>文，<i></i><i></i>知死活。
“主公放<i></i>，陈鹊神医已经<i></i><i></i><i></i>，<i></i>文将军吉<i></i><i></i>相，肯定<i></i><i></i><i></i>。”
徐牧沉默点头。
<i></i><i></i><i></i>象<i></i><i></i>，十几万<i></i>军兵临城<i></i>，<i></i><i></i>文，却<i></i>带三千<i></i>守卒，五千<i></i><i></i>民夫，死战<i></i>退。
<i></i>知<i></i>，<i></i>线关<i></i><i></i><i></i>峪关。峪关<i></i>属<i></i>绝世<i></i>险，<i></i><i></i>线关，横<i></i>太长，便<i></i><i></i><i></i>“<i></i>”字，<i></i><i></i>守住，更<i></i>难<i></i>几分。
<i></i><i></i>文，硬<i></i><i></i>打<i></i><i></i>场漂亮<i></i>拦截战。
<i></i><i></i>，徐牧<i></i>希望，<i></i>位跟随<i></i>久<i></i>悍将，<i></i>苏醒<i></i><i></i>。
“另外，常胜选择<i></i>回师。”
东方敬皱住眉头，“<i></i><i></i><i></i><i></i>，先<i></i>定<i></i><i></i>计策，<i></i>仅<i></i><i></i>付常四郎<i></i>路，<i></i><i></i>，<i></i>需<i></i><i></i>付常胜回师<i></i><i></i><i></i>路。<i></i><i></i><i></i>极聪明<i></i><i></i>，虽<i></i><i></i><i></i>甘，<i></i>亦<i></i>放<i></i><i></i>份<i></i>甘，选择<i></i><i></i>苗通锁江<i></i><i></i>，回赶<i></i>岸。”
“<i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i>场西蜀<i></i>北渝<i></i><i></i>战，<i></i>接<i></i><i></i>，将<i></i>进入全线拉锯。”
东方敬呼<i></i>口气，“若<i></i>其<i></i><i></i><i></i>义，便<i></i><i></i>文，破<i></i>北渝<i></i>鲸吞<i></i>势。<i></i>初<i></i>西蜀<i></i>担<i></i><i></i>，三<i></i><i></i>北渝<i></i>军南征，鲸吞江南西北，<i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i>兵势已经<i></i><i></i><i></i><i></i>。”
拉锯战，则<i></i>双方互<i></i>往<i></i>，厮杀<i></i>休。
。
<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>西蜀<i></i>言，比<i></i>北渝<i></i>军南征，<i></i><i></i>陷入胶<i></i><i></i>拉锯，<i></i><i></i><i></i>许<i></i>。