徐牧顿住声音，脑<i></i><i></i>忽<i></i><i></i>思绪掠<i></i>。<i></i>忽<i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i>让整<i></i>西蜀陷入困局<i></i>，<i></i>仅<i></i><i></i><i></i>徐桥，实则<i></i><i></i><i></i><i></i>。
<i></i>今西蜀<i></i><i></i><i></i>军师，东方敬！
<i></i>知<i></i>，<i></i>贾周死<i></i><i></i><i></i>，整<i></i>江南<i></i>布局，战<i></i>，<i></i>由东方敬执<i></i>安排。<i></i><i></i>方<i></i>，徐牧并<i></i><i></i><i></i><i></i>插<i></i>，<i></i><i></i>由<i></i>东方敬<i></i>由指挥。
若<i></i>东方敬真<i></i><i></i><i></i><i></i>，哪怕蜀州<i></i>乱，江南<i></i><i></i><i></i>乱！
徐牧皱<i></i>眉头，陷入沉思。
三<i></i><i></i>，东方敬赶<i></i><i></i><i></i><i></i>。
并未立即回府，<i></i><i></i>忍<i></i>悲恸，先<i></i>入<i></i>王宫，<i></i>臣<i></i>述职<i></i>礼。
“伯烈，公<i></i>暂且<i></i>急，<i></i>与<i></i>先<i></i><i></i><i></i>左丞令府。”
徐牧站<i></i><i></i>，握<i></i>握东方敬<i></i><i></i>臂。
“<i></i>谢主公厚爱。”
东方敬声音微颤。
两<i></i>共乘<i></i>辆马车，趁<i></i>路途，<i></i>马场<i></i>，商谈<i></i><i></i><i></i><i></i>。
“伯烈，<i></i>先<i></i>查<i></i>，<i></i><i></i>叫娄星<i></i>边民，进<i></i>丞令府。<i></i>知晓<i></i>，昌源街<i></i>边，向<i></i><i></i><i></i>守严密，除非<i></i>相熟<i></i><i></i>，否则<i></i>闹<i></i><i></i>，护卫<i></i>郡兵很快赶<i></i>。”
“娄……主公，娄姓？”
“确<i></i>。”
东方敬垂<i></i><i></i>头，疲惫<i></i>脸庞<i></i>，充满<i></i>疑惑。
“昔<i></i>，<i></i>与<i></i><i></i><i></i>落根蜀州<i></i>，便似<i></i>根浮萍，<i></i><i></i>很<i></i><i></i>方。途径河北邺州，曾遇<i></i>娄姓边民，救<i></i><i></i>兄<i></i>性命。虽<i></i><i></i><i></i><i></i>尚未束<i></i>，<i></i>此<i></i>却<i></i>直记<i></i><i></i>头。”