“黄公<i></i>，南北<i></i>战，<i></i>北渝乃<i></i><i></i>势<i></i>趋，<i></i>西蜀，<i></i><i></i>负隅顽抗，<i></i>何<i></i>相挡！<i></i>听<i></i>，黄公<i></i>熟悉蜀<i></i><i></i>战法，各处屯兵<i></i><i></i>，<i></i><i></i>黄公<i></i>入<i></i>北渝，别<i></i><i></i>敢<i></i>，至少<i></i>封<i></i>正将。”
黄<i></i>舟仰<i></i>头，似<i></i><i></i>苦苦思索。
“西蜀<i></i><i></i><i></i>恩……<i></i>请回吧。”
<i></i>奸细沉默<i></i><i></i>，并<i></i><i></i>犹豫，冲<i></i>黄<i></i>充拱<i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i>消失<i></i>见。
“黄公<i></i><i></i>次垂钓，<i></i>定<i></i><i></i>带几坛<i></i>酒。”
“告辞。”
黄<i></i>舟站<i></i>身<i></i>，<i></i><i></i>远处<i></i>夕阳，<i></i><i></i>间，整<i></i><i></i>被笼<i></i><i></i>黄昏<i></i>。
……
“驾，驾——”
北<i></i>燕州，常四郎披<i></i>金甲，<i></i>持霸王枪。带<i></i>常威，<i></i>及三万本部骑营，呼啸<i></i>往敌阵冲<i></i>。
<i></i><i></i>叫嚣<i></i>叛将，扬<i></i>马鞭，<i></i><i></i>带<i></i>浩浩<i></i>叛军，怒指常四郎<i></i>方向。
“杀，杀死冲阵<i></i>北渝王！”
锵。
隔<i></i><i></i>远，蓦<i></i><i></i>杆长枪掷<i></i>，<i></i>叛将怔<i></i>怔，<i></i><i></i>思议<i></i><i></i><i></i>被穿烂<i></i>胸膛。
明明<i></i>很远，哪怕<i></i>飞矢，<i></i>应该射<i></i><i></i><i></i>。
“敌将，已被<i></i>常<i></i>棠讨杀！”
常四郎飞马停<i></i>，横枪<i></i>立，<i></i><i></i>间吼声若雷。<i></i><i></i>冲<i></i>近<i></i><i></i>叛军新卒，便<i></i>听<i></i>惊雷<i></i>般，<i></i><i></i>识<i></i>捂住耳朵。
常四郎策马奔回，往<i></i>怒挑几枪，将二三具尸体，威风凛凛<i></i>掷向敌阵。
“且<i></i>！”
“杀啊！”
<i></i>常四郎<i></i>身<i></i>，常威跟<i></i>高呼<i></i><i></i>，带<i></i>三万<i></i>骑营，怒吼<i></i>掩杀<i></i><i></i>。