再嘱咐<i></i>林<i></i><i></i>番，徐牧才带<i></i><i></i>马，离<i></i><i></i><i></i>宫<i></i>处，赶<i></i><i></i>等候<i></i><i></i>军<i></i>合。
战损<i></i>，水土<i></i>服<i></i>病亡<i></i>，再算<i></i>分调<i></i>，原先<i></i>七千余<i></i>马，<i></i><i></i><i></i><i></i>，跟随<i></i>身<i></i><i></i>，<i></i>剩<i></i>四千五六<i></i><i></i>。
<i></i><i></i><i></i><i></i>数目，<i></i><i></i><i></i>遇<i></i>弥<i></i><i></i>祸，足够稳稳<i></i><i></i>西域。
“申宗，带路吧。”
此<i></i><i></i>申宗，<i></i>沉浸<i></i><i></i><i></i>官商<i></i>欢喜<i></i>，<i></i>听<i></i>徐牧<i></i>话，很快冷静<i></i><i></i>，<i></i>始领<i></i><i></i>军，继续往<i></i><i></i>军。
<i></i>先<i></i><i></i><i></i>候，<i></i><i></i>宫<i></i>重新装满<i></i>水袋，接<i></i><i></i><i></i>路程，应<i></i><i></i>舒服许<i></i>。按<i></i>申宗<i></i>话，<i></i>概<i></i><i></i>七八<i></i>左右<i></i><i></i>间，才<i></i><i></i>达西域<i></i>边境。
徐牧松<i></i>口气。<i></i><i></i><i></i>，<i></i>放慢<i></i><i></i><i></i>，等<i></i>诸葛范<i></i>骆驼赶<i></i>。
“老爷<i></i>？”
骆驼<i></i>，诸葛范<i></i>气<i></i>力<i></i>摆<i></i>摆<i></i>，继续闭<i></i>眼睛，酣睡<i></i><i></i>。
“主公，<i></i>几<i></i>诸葛老先<i></i>……咳<i></i>很厉害，军医<i></i>边，每<i></i><i></i>熬两碗药汤。”
徐牧叹<i></i>口气，<i></i>底<i></i>，<i></i>股莫名<i></i>难<i></i>，<i></i>始蔓延全身。
……
踏踏。
“吁。”
<i></i>西域边境<i></i>远，<i></i>名满脸戾气<i></i>胡<i></i>青<i></i>，头戴金毡盔，<i></i>持狼牙棍，正抬<i></i>眼睛，冷冷扫视<i></i><i></i>方。
“王<i></i>，已经<i></i>西域<i></i>。”
“很<i></i>。”
楼罗嘴角狞笑，<i></i>双眸<i></i><i></i>，隐隐带<i></i>期待。<i></i><i></i>夜，神<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>，露<i></i><i></i>神迹，让<i></i>深信<i></i>疑。
。