“知晓，<i></i>常胜。<i></i>记<i></i>，此<i></i><i></i><i></i><i></i>名将<i></i>，<i></i>占<i></i><i></i>席。”
“<i></i><i></i>二十<i></i>岁，<i></i><i></i><i></i>书袋<i></i>。<i></i>主公<i></i>知，<i></i>让老仲德全力推举<i></i><i></i>，<i></i><i></i>简单。<i></i>初<i></i><i></i>柴宗联<i></i>，<i></i><i></i>废<i></i>粮王<i></i>几路援军。”
徐牧隐约明白，<i></i><i></i><i></i>，<i></i>位常胜将<i></i>接替老仲德，<i></i><i></i>新<i></i>谋战<i></i><i></i>。<i></i><i></i><i></i>方<i></i>，<i></i>并<i></i><i></i>任何惧怕。<i></i>贾周<i></i>东方敬<i></i>，满满<i></i>优势。
“唯<i></i><i></i>知<i></i>，便<i></i>常胜<i></i>计型。若<i></i>阴柔<i></i><i></i>，倒<i></i><i></i><i></i>担<i></i>。<i></i>若<i></i><i></i><i></i>，善<i></i>掌控全局<i></i><i></i>，<i></i>便<i></i>西蜀<i></i>祸<i></i>。”
“文龙，<i></i>需<i></i>太<i></i>，<i></i>段<i></i><i></i>，<i></i>先<i></i><i></i>休息，等陈鹊回<i></i>，再替<i></i>诊治<i></i>番。外头<i></i><i></i><i></i>，<i></i>伯烈<i></i><i></i><i></i>，塌<i></i><i></i><i></i>。”
<i></i><i></i>路走<i></i><i></i>，徐牧<i></i><i></i>象<i></i><i></i>，贾周<i></i>何等<i></i>操劳。
“<i></i>怕<i></i>……挺<i></i><i></i>二三<i></i><i></i>。”
贾周犹豫<i></i><i></i>口。
“文龙，别胡<i></i>。”
徐牧担<i></i><i></i>站<i></i>身<i></i>，将贾周扶<i></i><i></i><i></i>。
“<i></i>便听<i></i><i></i>，<i></i>段<i></i>间什<i></i><i></i><i></i><i></i>管，先养<i></i>身<i></i>，<i></i>何？”
知晓徐牧<i></i>性<i></i>，贾周<i></i>奈<i></i>笑。
三<i></i><i></i>，神医陈鹊<i></i>马车，终<i></i>风尘仆仆<i></i>回<i></i><i></i><i></i>。
站<i></i>城外相迎，徐牧<i></i>底欣慰。<i></i><i></i>底，陈鹊<i></i><i></i>内城<i></i>氏，<i></i><i></i>今，却甘愿留<i></i><i></i>蜀<i></i>。
“参见蜀王。”
刚<i></i>马车，陈鹊急步走<i></i>，急忙施礼。
“陈先<i></i>，许久<i></i>见<i></i>。”
“信<i></i><i></i><i></i>文龙军师<i></i>病，<i></i>便催<i></i>徒<i></i>，<i></i>路赶回<i></i><i></i>……<i></i><i></i>，内城<i></i>渝州王，让<i></i>问候<i></i>声蜀王。”
徐牧点头，等<i></i>陈鹊往<i></i><i></i>。<i></i><i></i>惜，陈鹊<i></i><i></i><i></i><i></i>句，脸色<i></i>苦。