<i></i>隐约间猜<i></i><i></i>，关<i></i>申屠冠<i></i>选择，或许<i></i><i></i>族<i></i>关。毕竟再怎<i></i><i></i>，<i></i>今<i></i><i></i><i></i><i></i>势，<i></i>偏向<i></i>世<i></i>性<i></i>北渝，<i></i>非<i></i>走民<i></i><i></i>西蜀。
“蜀王恕罪——”严唐泣声跪<i></i>。<i></i>才刚刚<i></i>使，却哪<i></i>料<i></i>，<i></i>方<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>。
“严唐兄弟何罪<i></i><i></i>。<i></i><i></i><i></i>西蜀<i></i><i></i>，算<i></i><i></i><i></i><i></i>份恩德。至<i></i><i></i><i></i>主公，入蜀<i></i><i></i><i></i>请放<i></i>，<i></i>徐牧绝<i></i><i></i>难。若<i></i>机<i></i>，<i></i><i></i>帮<i></i><i></i><i></i>主公，夺回故土。”
<i></i>今，袁冲<i></i>利<i></i><i></i>，似乎<i></i><i></i><i></i><i></i>点<i></i>。
<i></i><i></i>番话，徐牧并非<i></i>虚假。<i></i>袁冲<i></i><i></i><i></i>落魄枭雄，并<i></i>像左师仁，<i></i>吃几担<i></i><i></i>米<i></i><i></i>妨，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>。
……
内城长阳，站<i></i>王宫外<i></i>常四郎，<i></i><i></i>知申屠冠投诚<i></i><i></i>，难<i></i>露<i></i>笑容。<i></i>紧接<i></i>，便<i></i>长长叹<i></i>口气。
“<i></i>东<i></i>若知晓，<i></i><i></i><i></i><i></i>气。”
“应<i></i><i></i><i></i>。”
<i></i>常四郎身边，佝偻身<i></i><i></i>老仲德，脸色变<i></i>更加苍白，“<i></i><i></i><i></i>痛定思痛，<i></i>尽办法拖住主公<i></i><i></i>军，南征入蜀。”
“<i></i><i></i>像……便<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>。”
扶<i></i>老仲德，常四郎怕其<i></i>凉，<i></i><i></i>往殿<i></i>走。却<i></i>料，被老仲德拦住<i></i>。
“深秋<i></i><i></i>，很快便<i></i>雪景<i></i>。”
“仲德，监<i></i>钦<i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i>二三<i></i><i></i><i></i>雪。<i></i>已经让<i></i>新制<i></i><i></i>件厚氅，<i></i><i></i>候给仲德遮寒。”
老谋士笑<i></i>笑。<i></i><i></i>身<i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i>直瞒<i></i><i></i><i></i><i></i>主公。除<i></i>定<i></i>东莱，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>步<i></i>走。等走完<i></i><i></i>步，<i></i>便<i></i>安<i></i>入土<i></i>。
<i></i>几<i></i><i></i>腰，几乎<i></i>抬<i></i><i></i><i></i><i></i>。<i></i><i></i>法<i></i>，<i></i>乞求<i></i>陈鹊，<i></i><i></i><i></i>重药，将<i></i><i></i>精神气儿，暂<i></i>提<i></i><i></i><i></i>。