“主公回<i></i><i></i><i></i>，代<i></i>向老师问<i></i>。若<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>征，主公务必<i></i>劝住。老师<i></i>身<i></i>，已经越<i></i>越弱。吾东方敬<i></i><i></i><i></i>死，便<i></i>循<i></i><i></i><i></i><i></i>志，帮主公定<i></i>江山。另外，<i></i><i></i>徒<i></i><i></i>长<i></i><i></i>，西蜀<i></i>慢慢<i></i>继<i></i><i></i><i></i>。”
徐牧遥遥<i></i><i></i>，<i></i>初入蜀<i></i><i></i>候，打江匪，浮山<i></i>战，攻王<i></i>，<i></i>使凉州……<i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i>贾周<i></i><i></i>余其力<i></i>定计，<i></i>至<i></i><i></i><i></i>五十，早<i></i>满头<i></i>白<i></i>。
“伯烈与文龙，皆<i></i><i></i><i></i><i></i>义<i></i><i></i>。”
“与老师相比，<i></i><i></i><i></i>萤火<i></i>光。”
东方敬仰<i></i>头，<i></i><i></i>远处<i></i>黄昏，“<i></i><i></i><i></i><i></i>。<i></i>北思战，东莱<i></i>边，主公<i></i>亲笔信，<i></i>该<i></i>袁冲<i></i><i></i><i></i>。”
<i></i><i></i>等东方敬<i></i>声音落<i></i>——
<i></i><i></i>裨将急急走<i></i><i></i><i></i>。
“主公，军师，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>！”
<i></i><i></i><i></i>，等走<i></i>城楼，徐牧皱<i></i>眉头，<i></i>向<i></i><i></i>逃回<i></i><i></i>几<i></i>护卫。
“怎<i></i>？<i></i><i></i><i></i>什<i></i>。”
“主公，<i></i>等按<i></i><i></i>军师<i></i>命令，扮<i></i>流民<i></i>使东莱，<i></i><i></i><i></i>见<i></i>袁冲，便忽<i></i>被东莱军追杀。二十余<i></i>，<i></i>剩<i></i>等四<i></i>逃<i></i>回<i></i>！”
“李瑞呢？”
“使臣李瑞……战死。”
李瑞，则<i></i>李桃<i></i>族弟，算<i></i><i></i>才<i></i><i></i><i></i>。<i></i>次被东方敬安排，<i></i><i></i>秘密入莱<i></i>使臣。
“东莱军<i></i>何<i></i>追杀？”
徐牧转<i></i>头，<i></i>东方敬<i></i><i></i>相觑。
“<i></i>原先担<i></i>内城<i></i><i></i><i></i><i></i>，才<i></i>让李瑞秘入东莱。”
东方敬声音凝沉，“<i></i>讲<i></i>通<i></i>理，西蜀刚帮<i></i>东莱，突<i></i>间<i></i>反目<i></i>仇<i></i>。<i></i><i></i>相信，<i></i>应<i></i><i></i><i></i>袁冲<i></i><i></i>思。”