“结束乱世，<i></i>便<i></i><i></i>安<i></i>读书<i></i>。书海浩瀚，穷<i></i><i></i><i></i>，愿徜徉<i></i>其<i></i>。”
常胜抬<i></i>头，脸庞间满<i></i>向往<i></i>色。
……
沧州，江岸边<i></i>春谷郡。
此<i></i>，<i></i>城门边<i></i>，三百余骑<i></i><i></i>马，急急奔<i></i><i></i><i></i>。
守城<i></i><i></i><i></i>郡兵校尉，待<i></i>清<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>，惊<i></i><i></i><i></i>复加，急忙理<i></i>理身<i></i><i></i>袍甲，躬身抱拳。
“校尉李武，拜见吾王。”
“免礼。”
<i></i>马<i></i>徐牧，脸色带<i></i>焦急。
“樊将军<i></i>呢？”
“回吾王，<i></i>郡守府<i></i>。”
徐牧点头，带<i></i>司虎几<i></i>，往郡守府<i></i>方向走<i></i>。<i></i>几<i></i><i></i>，<i></i>跟<i></i><i></i><i></i><i></i>庞青嫩<i></i><i></i>卒。
<i></i><i></i>，并<i></i><i></i>倚仗蜀王<i></i>身份，便<i></i>城<i></i>骑马奔<i></i>。新夺沧州，安抚百姓<i></i>首<i></i><i></i>任。
<i></i><i></i>次<i></i>春谷郡，<i></i>仅<i></i><i></i><i></i>樊鲁，更<i></i><i></i><i></i>苗通。<i></i><i></i>听<i></i>，<i></i>献计破<i></i>康烛<i></i><i></i>，苗通<i></i><i></i>寻思<i></i>打算，<i></i>被曹鸿派<i></i>阻止<i></i>。
“老樊拜见主公！”
樊鲁<i></i><i></i><i></i><i></i>身<i></i>伤，<i></i>皮糙肉厚，属<i></i>司虎<i></i><i></i>翻版，此<i></i><i></i>愈合<i></i>差<i></i><i></i><i></i>。
“老樊，牧哥儿常<i></i>，<i></i><i></i>两<i></i><i></i>西蜀<i></i>聪明<i></i>——”
“傻虎，<i></i>闭嘴啊！”
“老樊哥哥，<i></i><i></i><i></i>，<i></i>司虎<i></i><i></i><i></i>咱俩义结金兰。”