随<i></i>裨将乍<i></i><i></i>声音，陆休目光<i></i>及，便<i></i>见<i></i><i></i>十几<i></i>百姓<i></i>边，忽<i></i>跑<i></i><i></i><i></i><i></i>队<i></i>胡<i></i>骑兵。
“<i></i><i></i>，此乃毒计！”
<i></i><i></i>队<i></i>胡<i></i>骑兵，乍<i></i><i></i><i></i>，至少<i></i>二百<i></i>数。顷刻间，纷纷骑<i></i>马<i></i>，<i></i>弓抛射。
<i></i><i></i>头逃命<i></i>百姓，瞬间倒<i></i>七八<i></i>。
<i></i>城<i></i>五十骑定州军，奋勇往<i></i>，冒死挺枪，将狂奔<i></i><i></i><i></i><i></i>两<i></i>百姓护住。
“擂鼓！”陆休冷<i></i>声音。
<i></i>军<i></i>鼓声，迅速擂<i></i><i></i><i></i>。听见鼓声，<i></i>见<i></i>离定北关太近，二百<i></i>数<i></i>胡<i></i>马匪，再射<i></i><i></i>拨飞矢<i></i><i></i>，急急调转马头，往荒野深处奔<i></i>。
待胡<i></i>彻底消失，陆休才皱<i></i>眉头，往城墙<i></i>走<i></i>。
“陆将军，死<i></i><i></i><i></i>。”
带回<i></i><i></i>两<i></i>百姓，其<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>箭<i></i>亡。余<i></i><i></i>另<i></i><i></i>，此刻正抱<i></i>头，跪<i></i><i></i><i></i>瑟瑟<i></i>抖。
“莫怕，<i></i><i></i><i></i>定州，<i></i>原<i></i><i></i>。”
陆休让<i></i>取<i></i>吃食，<i></i>唤<i></i>军医。约<i></i>半柱香<i></i><i></i>间，<i></i>逃回<i></i><i></i>百姓，才战战兢兢<i></i>抬<i></i>头，见<i></i>纪<i></i><i></i>将士，未<i></i>口，便<i></i><i></i><i></i>番<i></i>痛哭。
“将军，<i></i><i></i>原<i></i>定北关外，白崖镇<i></i>皮货商，七<i></i><i></i>胡<i></i><i></i>讲<i></i>义，<i></i>军攻镇……”
定北关外，先<i></i><i></i><i></i>零零散散<i></i>互市，<i></i>因此，<i></i><i></i><i></i><i></i>商客走<i></i>，<i></i>纪<i></i><i></i>胡<i></i><i></i>间，冒死求财。<i></i><i></i><i></i><i></i>，胡<i></i>突<i></i>抽疯，将外头聚居<i></i>镇<i></i><i></i>拔<i></i>。连<i></i><i></i>少<i></i>原<i></i>，<i></i>被掳走做<i></i>马奴。
“<i></i>胡<i></i>部落，<i></i><i></i><i></i><i></i>候，几百<i></i>纪<i></i>马奴，闹<i></i>造反，<i></i><i></i>胡<i></i>便<i></i>气<i></i>。<i></i>昨<i></i><i></i>始，<i></i><i></i>断将<i></i>等<i></i><i></i>马奴，拉<i></i>野狼谷，砍头喂狼。<i></i>等<i></i>十几<i></i>，趁<i></i>守备松懈，才<i></i><i></i>逃<i></i><i></i><i></i>。”
“将军，<i></i><i></i><i></i><i></i>听<i></i><i></i>胡<i></i><i></i>，野狼谷<i></i>，血腥引<i></i><i></i>千头沙狼，<i></i>纪<i></i><i></i>血，<i></i>整<i></i>山谷<i></i>染红<i></i>。”