“禀盟主，内城常威将军，离<i></i>营<i></i>已经<i></i>足四十<i></i>。”左师仁刚<i></i><i></i>口<i></i>两句，却<i></i>曾<i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>内城<i></i>马<i></i><i></i>报。
“<i></i>，诸位，便再等等。等渝州王<i></i><i></i>将亲至，<i></i><i></i><i></i><i></i>盟，便算齐聚<i></i>堂<i></i>！”
徐牧<i></i>旁，<i></i>舒服<i></i>松<i></i>口气。<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>盟，<i></i>知<i></i><i></i>费<i></i><i></i>少<i></i>思。
“牧哥儿，<i></i>常威<i></i>变<i></i><i></i>厉害<i></i>，<i></i>带几万<i></i>打仗……<i></i>却<i></i><i></i>问牧哥儿<i></i>馒头。”
<i></i>边<i></i>司虎，声音<i></i>明显带<i></i>疑惑。
“做<i></i><i></i><i></i><i></i>将军，便<i></i><i></i>娶媳妇。怎<i></i>，<i></i><i></i><i></i>做？”徐牧回头。
“<i></i>便……<i></i>做<i></i>。”
徐牧正<i></i>身<i></i>，目光往<i></i>，等<i></i>常威<i></i>入帐。<i></i>很<i></i><i></i>候，<i></i><i></i><i></i><i></i>底，常威已经等<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>。若非<i></i>死忠常四郎，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>段，将常威拉<i></i>西蜀阵营。
“盟主，渝州军遇袭！”
却<i></i>曾<i></i>，<i></i>隔<i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i>斥候，<i></i>帐外仓皇禀报。
徐牧<i></i>左师仁两<i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i>相觑。<i></i><i></i>方<i></i>眼神<i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>丝<i></i>妙<i></i><i></i>味。
军帐<i></i><i></i>，入盟<i></i>诸侯，<i></i>及各方势力，每<i></i><i></i><i></i>表<i></i><i></i><i></i>，亦带<i></i><i></i>份复杂<i></i>色。
恪州东北<i></i>，四十<i></i>外<i></i>范围，并<i></i>算真正<i></i>州<i></i>。由<i></i>乱世<i></i>战火，黄<i></i>充早<i></i><i></i>候，已经收缩<i></i>恪州<i></i>防御线。
此<i></i>，<i></i><i></i>知<i></i>渝州军遇袭<i></i><i></i><i></i>，黄<i></i>充更<i></i>恼怒<i></i>比。接二连三<i></i>，先<i></i>使臣遇刺，<i></i><i></i>倒<i></i>，渝州军<i></i>忽<i></i>遇袭。
“<i></i>征！”骑<i></i>马<i></i>，黄<i></i>充披<i></i>战甲，声音愤<i></i><i></i>已。