陈庐压住脸色<i></i>狂喜，跪<i></i>长揖。
另<i></i>头，边关<i></i>硝烟，逐渐散<i></i><i></i>。
常四郎立<i></i>河州城头，略显疲惫<i></i>脸庞，满<i></i><i></i><i></i>笑容。
<i></i>城关<i></i><i></i>，十几万列阵攻城<i></i>北狄<i></i>，<i></i><i></i>声声沉闷<i></i>牛角号<i></i>，缓<i></i>退潮，仓皇往<i></i>方退<i></i>。
<i></i>位骑<i></i>马，被亲卫护<i></i><i></i>间<i></i>左汗王，似<i></i>气怒<i></i>比，扬<i></i>马鞭，<i></i>断<i></i><i></i>千疮百孔<i></i>河州城，声声怒吼。
“腾格<i></i>啊，草原<i></i>民<i></i>帝<i></i>，三十万狗儿，<i></i><i></i>走<i></i>？若<i></i><i></i>，爹<i></i><i></i><i></i>门缝，再<i></i>攻城试试？”常四郎笑<i></i>声音。
原本骑马调头<i></i>拓跋照，冷<i></i>丁听<i></i><i></i><i></i>句，身<i></i>蓦<i></i><i></i>抽，怒<i></i>扬<i></i>马鞭，将近<i></i><i></i><i></i><i></i>侯，直接鞭笞摔马。
见<i></i>狄<i></i><i></i>军退<i></i>，常四郎才猛<i></i>呼<i></i><i></i>口气。
“渝州王，徐将杀<i></i><i></i>草原，<i></i>番河州<i></i><i></i>，莫<i></i><i></i><i></i>退军<i></i>北狄<i></i>，撞<i></i><i></i><i></i>？”<i></i>文脸色担<i></i>。
“<i></i><i></i>，<i></i><i></i>往北<i></i>绕。<i></i>穷<i></i>丑五尺三<i></i>燕王公孙祖，定<i></i><i></i>敢拦<i></i>。该死，老<i></i>让<i></i>带兵驰援河州，<i></i>居<i></i><i></i><i></i>。”
实则，常四郎此<i></i><i></i><i></i>底，<i></i>很<i></i>震惊。<i></i><i></i><i></i>通，酿酒<i></i>势<i></i><i></i>东<i></i>，<i></i>何懂<i></i><i></i><i></i>打仗<i></i>本<i></i>。
堵二城，连环马，斩首<i></i>阵……<i></i><i></i>哪儿<i></i><i></i>，并<i></i>任何先例。莫<i></i><i></i><i></i>，<i></i>东<i></i>真<i></i><i></i>将<i></i>凡？
……
<i></i><i></i>草原，带<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>千<i></i>骑，徐牧顾<i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i>路狂奔<i></i><i></i>，直至四百<i></i>处，<i></i>算<i></i>远离<i></i>塞北<i></i>草原，远离<i></i><i></i>漠孤烟。
“<i></i>马，休整。”徐牧声音嘶哑。
<i></i>刚<i></i>完，<i></i>数停马<i></i><i></i>汉，跨马<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>始，便<i></i>许<i></i>，接二连三<i></i>摔<i></i><i></i><i></i>，摔<i></i><i></i>泥<i></i><i></i><i></i>。