走<i></i>马廊，徐牧抬<i></i>头，<i></i><i></i><i></i><i></i>巍峨<i></i>已<i></i>皇宫，却<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>远，便被漫<i></i><i></i>风雪，<i></i><i></i><i></i><i></i>笼罩。
皇宫<i></i>。
<i></i><i></i>佝偻身<i></i><i></i>老文士，带<i></i>几<i></i>老太监，急急走<i></i><i></i><i></i>。
“徐牧？<i></i>便<i></i>徐东<i></i>？”
“鄙<i></i>陈庐，徐东<i></i><i></i>礼。”
“<i></i>礼。”
徐牧稳稳皱眉，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>老文士，约莫<i></i>猜<i></i>话，应<i></i><i></i>奸相<i></i>底<i></i><i></i><i></i>幕僚。
三十万银<i></i>入宫<i></i>消息，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>辰，足够惊<i></i>很<i></i><i></i><i></i>。
“徐东<i></i>随<i></i><i></i>。”陈庐笑<i></i><i></i><i></i>，谄媚<i></i>神色，佝偻瘦弱<i></i>模<i></i>，让徐牧<i></i>底<i></i>喜。
并非<i></i><i></i>貌取<i></i>，<i></i><i></i>诸<i></i><i></i>等<i></i>，实<i></i><i></i><i></i>尤文才太像<i></i>。
<i></i>底<i></i>阵叹息，随即<i></i>正<i></i>神色，徐牧才抱<i></i>木箱，跟<i></i>陈庐往皇宫<i></i>走。
“徐东<i></i>，<i></i>若让<i></i>替<i></i>拿箱<i></i>。”陈庐谄笑<i></i>回头。
“<i></i><i></i>。”
固<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>局。另外，徐牧<i></i><i></i>愿<i></i>，让<i></i><i></i>谄媚<i></i>老文士，脏<i></i>杨复老将军<i></i>气度。
“徐东<i></i>，<i></i>便走快<i></i>。<i></i>与<i></i><i></i>，明<i></i>便<i></i>殿议宴<i></i>，<i></i><i></i><i></i>正<i></i><i></i>候。若<i></i>稍晚，长阳便该封城<i></i>。”
“嘿，即便<i></i>内城，<i></i>近<i></i><i></i>常听<i></i><i></i>东<i></i><i></i>名字。断丑<i></i><i></i><i></i>儿，快<i></i><i></i>东<i></i><i></i><i></i><i></i>神<i></i>。”
徐牧冷<i></i>脸，<i></i><i></i>任何应声。
佝偻<i></i>身<i></i><i></i>陈庐，<i></i><i></i>觉<i></i><i></i>趣，索性<i></i>收<i></i>声。
沿途<i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>抱<i></i>礼盒<i></i>官吏<i></i>，谄媚<i></i>陈庐打<i></i>招呼，<i></i>趾高气扬<i></i>瞟<i></i><i></i>眼徐牧<i></i>木箱，才<i></i>满<i></i>足<i></i>继续往<i></i>走。