“徐牧记<i></i>。”
李<i></i><i></i>点点头，老迈<i></i>脚步踏<i></i>，<i></i>寒风<i></i><i></i><i></i>趔趄<i></i><i></i>。
“长阳<i></i>侯白头雪，澄城老卒<i></i>畏寒。”
“<i></i>使征北李将<i></i>，<i></i>教狄狗度雍关。”
徐牧听<i></i><i></i>口<i></i>涩，久久立<i></i><i></i><i></i>，等再抬头，<i></i><i></i>李<i></i><i></i><i></i>身影，已经<i></i><i></i>百步<i></i>外。
……
<i></i><i></i>澄城，<i></i>空<i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i>场冬雪飘落。
并未骑马，徐牧踩<i></i>雪<i></i>，沉默<i></i>往<i></i>走。<i></i>怀<i></i>，<i></i>调<i></i>八千<i></i>半<i></i><i></i>铜制虎符，烫<i></i><i></i>胸口<i></i>疼。
卫丰带<i></i>二十余骑，<i></i><i></i><i></i>跟<i></i><i></i>头。
“徐牧，<i></i>怎<i></i><i></i><i></i>话。”李<i></i>婉走<i></i>摇摇晃晃，官<i></i><i></i>姐<i></i>娇弱，终归让<i></i><i></i><i></i>吃<i></i>消。
“<i></i><i></i><i></i><i></i>。<i></i>莫摔<i></i>，<i></i><i></i>给<i></i>。”
李<i></i>婉红<i></i>脸蛋，急急<i></i><i></i>伸<i></i><i></i><i></i>。
“徐牧，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>。”
“<i></i>……”
“<i></i><i></i><i></i>保护<i></i>吧？”
“<i></i>，<i></i>管<i></i><i></i><i></i>何，<i></i><i></i>采薇两<i></i>，<i></i><i></i><i></i>护<i></i><i></i><i></i>。<i></i><i></i>，<i></i>跟<i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>官<i></i><i></i>姐<i></i>。”
“<i></i>怕，<i></i><i></i><i></i>跟<i></i><i></i>酿酒打架，做<i></i>厉害<i></i>马蹄湖二夫<i></i>。<i></i><i></i>望州<i></i><i></i><i></i>虎牌盾，<i></i><i></i>搁<i></i>马车<i></i><i></i>。”
徐牧<i></i><i></i><i></i>笑，<i></i><i></i><i></i>初被困<i></i>望州，李<i></i>婉花<i></i>脸，背<i></i><i></i><i></i>虎牌盾，跟<i></i><i></i><i></i>边喊打喊杀。
“徐牧，<i></i>父亲<i></i>喜欢<i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i>气吧？”
推荐：【《