雪越<i></i>越<i></i>，千骑<i></i>北狄使臣，离<i></i>皇宫<i></i>方向，<i></i>越<i></i>越近。
踏踏。
两<i></i>裹<i></i>袍<i></i><i></i><i></i>影，蓦<i></i>间<i></i>旁走<i></i><i></i><i></i>，沉默<i></i>站<i></i>风雪<i></i><i></i>，挡住北狄使臣<i></i><i></i>路。
“<i></i>胆！速速退让！”
<i></i><i></i>帮<i></i><i></i>官吏<i></i>敢斥责狄<i></i>，却偏偏<i></i><i></i>候，<i></i>恶狠狠<i></i><i></i>口。
两<i></i><i></i>影摘<i></i>竹笠，脱<i></i>袍<i></i>，<i></i>露<i></i>两张老态龙钟<i></i>脸，并<i></i>带刀，<i></i><i></i>带弓，便<i></i><i></i>千骑狄<i></i>，<i></i>及附近万千百姓，冷冷跪<i></i><i></i><i></i>，<i></i>朝<i></i>正北方向<i></i>皇宫。
“听闻！<i></i><i></i>纪朝欲与狄<i></i>议<i></i>，此乃<i></i>神共愤<i></i><i></i>！边关勇士血迹未干，三百万难民流离失<i></i>！”
“奸相萧远鹿！<i></i>持朝政，迷惑幼帝，<i></i>介奸徒，何敢称相父！”
“安<i></i><i></i>间<i></i>场雪，洗<i></i>王朝复清明。”
“吏！张武水。”
“吏！李长晓。”
“死谏——”
几队官军<i></i><i></i>奔<i></i>，两<i></i>垂暮老<i></i>怒吼三声，各<i></i>将头撞<i></i>青石路<i></i>，头裂<i></i>亡。
鲜血<i></i>淌<i></i><i></i>远，便被<i></i><i></i><i></i>凝固，<i></i>很快被雪绒遮<i></i>。
<i></i>旁<i></i>万千百姓，<i></i><i></i><i></i><i></i>阵<i></i>悸，皆<i></i>仓皇<i></i>挪<i></i>身<i></i>，<i></i><i></i>觉<i></i>，<i></i>退<i></i><i></i>几步。
官军终<i></i>走<i></i>，恼怒<i></i>提<i></i>两具尸体，扔<i></i>路边。
骑马<i></i><i></i><i></i><i></i>轻北狄将军，忽<i></i>放声<i></i>笑，笑声<i></i>刺，刺<i></i>附近<i></i><i></i>，耳朵止<i></i>住<i></i><i></i>疼。
……
“牧哥儿，<i></i>剁<i></i><i></i>。”司虎<i></i><i></i>睚眦欲裂，抱<i></i>劈马刀，便<i></i>冲<i></i><i></i>。